วันอาทิตย์, มีนาคม 30, 2551

คำถาม

ภิกษุเชิญระฆัง...
หลังจากนั้น หญิงวัยกลางคนชาวตะวันตกคนหนึ่งก็เดินมานั่ง ภิกษุเชิญระฆังอีกครั้งหนึ่งให้เรากลับมาอยู่กับลมหายใจก่อน แล้วจึงเริ่มคำถาม

ปุจฉา : นมัสการไถ่ ท่านเป็นคนหนึ่งในโลกนี้ที่หลุดพ้นไปจากความทุกข์แล้ว ต่อไปใครจะเป็นผู้สืบต่อ
หลวงปู่ตอบว่า... เธอนั่นแหละ

:เริ่มต้นใหม่ พี่มน หมอนไม้

วันศุกร์, มีนาคม 28, 2551

.

Do not care about what people think about you.
Do care about what you really are.

วันเสาร์, มีนาคม 22, 2551

.

ความบ้าและสามัญสำนึกเป็นสิ่งที่เข้ากันไม่ได้เอาซะเลย
มันตีกันวุ่นวายอยู่ในช่องท้อง
ใช่แล้ว
จริงๆ ความบ้าไม่ได้เป็นพิษภัยอะไรเลย
แต่เป็นเพราะยังมีความไม่บ้าหลงเหลืออยู่ตะหากหล่ะ
ที่ทำให้ความบ้ามันคลั่งได้

วันศุกร์, มีนาคม 14, 2551

.

sleepless night,
mind wasn't clear,
time seems fade into the darkness,
blind it's end.
no more past present and future.
my thirsty heart is crying
for some meaningful emotion
from some meaningless conversation.
silence is bitter but real.
fragrance of past and future,
both living and dying,
like my body,
growing and rotting.
and where's my soul goes?
air is still,
too still.
night like this is a prison,
but whose soul is about to be liberated?

วันพุธ, มีนาคม 12, 2551

.

"Start seeing everything is god
But keep it as a secret"
Hafiz translated by.....
จำไม่ได้เพราะขโมยอ่านเอาในร้านคิโนะ

วันจันทร์, มีนาคม 10, 2551

Ikebana

see space out of space
see form more than form
if you don't
just look again
they are there
holding hand with smiles that imply
no need for the key
if you could see
no need for the way to freedom
if I could really see

วันพฤหัสบดี, กุมภาพันธ์ 28, 2551

Island


stunning sunshine
golden sky
silky clouds
powdery sand
crystal clear water
flock of fish
and me
All I can do is just stay still...
float in the sea in silence.
Nature has a miracle of healing.
They're all there to love
unconditional
I want to thank you for everthing.
love is real.
nature is true.

วันพฤหัสบดี, กุมภาพันธ์ 21, 2551

.

How can we be free to look and learn when our minds from the moment we are born to the moment we die are shaped by a particular culture in the narrow pattern of "me?"
For centuries we have been conditioned by nationality, caste, class, tradition, religion, language, education, literature, art, custom, convention, propaganda of all kinds, economic pressure, the food we eat, the climate we live in, our family, our friends, our experience --every influence you can think of-- and therefore our responses to every problem are conditioned. Are you aware that you are conditioned?

Krishnamurti

วันจันทร์, มกราคม 21, 2551

Ending the day


The day is ending,

our life is one day shorter.

Let us look carefully at what we have done.

Let us practice diligently,

putting our whole heart into the path of meditation.

Let us live deeply each moment in freedom,

so time does not slip away meaninglessly.
Present Moment Wonderful Moment
...Thich Nhat Hanh

วันเด็ก

มาทำขนมให้เด็กๆ หรือมาแย่งขนมเด็กกินกันแน่ ยังเป็นคำถามคาใจจริงๆ
น่าชื่นใจที่ขนมอร่อยทุกอย่าง กระเพาะปลา เฉาก๊วย ไอติม วาฟเฟิล บราวนี่
เครดิตให้แก๊งแม่ครัว ทำด้วยความตั้งใจจริงจังมากๆ ส่วนข้าพเจ้า เอ้าชิมๆ
ดูซิมีคำว่าอาหารอยู่บนหัวเลย.....ภาพประทับใจขอเครดิตให้ น้องดำครับผม

วันพฤหัสบดี, มกราคม 10, 2551

ทราเวลเล่อร์ๆ


วัดเซียงทอง หลวงพระบาง

ขอบใจน้องโน๊ตผู้อุปการะกล้องโลโม่

ไปเที่ยวลาวเหนือคราวนี้ มีเรื่องเหมือนอยากจะเล่ามากมาย แต่ไม่รู้ว่าความเป็นนักเล่านักโม้มันหายไปพร้อมๆกับงานสุมหัว หรือกับความโหวงเหวงของจิตใจกันแน่ เอาเป็นว่าเอารูปมาอวดนิดๆหน่อยๆ กับความประทับใจเล็กๆน้อยๆเ พื่อนๆหลายคนอาจได้รับผ่านทางโปสการ์ดไปแล้ว(หวังว่าคงพออ่านพาสาลาวของพวกเราออกอยู่บ้าง) ทั้งเรื่องเล่นน้ำโขง ล่องน้ำสอง ตกน้ำตก หลงนรก และเป็นแผลเต็มตัว แล้วก็ได้เฮียนเขียนอ่านพาสาลาว กินส้มตำ นุ่งซิน กินเบียลาว แบบสามสาวทราเวลเล่อร์ กลับมาสภาพเยินๆหน่อย

สะบายดีปีใหม่เด้อ

www.freeyourbooks.org

วันนี้มาเพื่อโปรโมทเลยครับ


เคยมีอาการแบบนี้กันบ้างไหม หลังจากอ่านหนังสือเล่มที่เจ๋งมากๆจบ
“ โอ้ว พระเจ้าจอร์จ มันยอดมากเลย ทุกคนบนโลกต้องอ่าน!” เมื่อหันไปซ้ายขวาก็พบว่า ไม่ว่าจะเป็น เพื่อน พี่ น้อง คนรอบกายต่างก็อ่านหนังสือเล่มนี้ไปกันหมดแล้ว ที่สำคัญคือ พวกเขาเองนั่นแหละที่ส่งหนังสือ เล่มนี้ให้กับคุณ คล้ายๆกับการแข่งวิ่งผลัด ที่คุณบังเอิญเป็นผู้เล่นคนสุดท้ายที่ถือไม้อยู่พอดี และไม่รู้จะส่งต่อ ไปให้ใครแล้ว เลยถือติดตัวไว้อย่างนั้นจนจบเกมก็แล้วกัน

แต่ทว่า หากไม้ชิ้นนั้นคือหนังสือสักเล่ม ที่คุณคิดว่ามันทรงพลังอย่างมหาศาล และคนส่วนใหญ่ก็น่าจะได้ ลองอ่านดู แทนที่จะเก็บมันไว้บนชั้นหนังสือ และปล่อยให้ฝุ่นมาเกาะวันแล้ววันเล่า ลองเปลี่ยนเป็นหยิบมัน ไปให้คนอื่นลองสัมผัสมันบ้างคงดีกว่า เพราะบางที หนังสือเล่มนั้นอาจจะเปลี่ยนชีวิตของเค้าไปตลอดกาล เลยก็ได้ ใครจะรู้...

แล้วถ้าคนที่ได้รับไป ก็พาหนังสือต่อไปยังคนอื่นต่อไปอีกเป็นทอดๆ เหมือนเป็นพี่สาวพี่ชายใจดีพาหนังสือ เที่ยวไปด้วยในตัว ก็ยิ่งดีใหญ่เลย
เจ้าความรู้สึกดีๆที่เราได้จากหนังสือ จะได้กระจายขยายไปมากขึ้นอีก
แบบนับไม่ถ้วนเลยทีเดียว
และที่ลืมไม่ได้เลยคือ หลังจากที่บรรดาหนังสือน้อยใหญ่ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเรา
ได้พาเราไปเห็นอะไรมากมายที่เราไม่เคยเห็นผ่านตัวอักษรบนเนื้อตัวของมัน น่าจะถึงเวลาเสียที
ที่เราจะปล่อยให้มันเดินไปเที่ยวในโลกกว้าง กับเจ้าของคนใหม่ๆบ้างซะที ว่ามั้ย...

มาสนุกกับพวกเราน่ะที่ www.freeyourbooks.org

วันพฤหัสบดี, มกราคม 03, 2551

.

Dust dance in the air,
revealed in the sunlight
yet me before myself.
An emptyness I'm in,
cruising nowhere,
no way,
So so small as a dust,
So so huge as the universe,
Face it,
is the only way.

วันเสาร์, ธันวาคม 22, 2550

got a postcard

The traveler sees what he sees.
The tourist sees what he has come to see.
From Traveler move Postcard
ขอบคุณพี่โก๋พี่แน๊ตและพี่เต็ง

วันพฤหัสบดี, ธันวาคม 20, 2550

.


ฝนซา

เลิกรา

เริ่มใหม่

สรวลเส

หลงลืม

อ่อนล้า

เวิ้งว้าง

เปราะบาง

โปร่งแสง

ทวนน้ำ

พลุ่งพล่าน

สิ้นแรง

โหยหา

แค่ความ

ธรรมดา

วันพฤหัสบดี, ธันวาคม 06, 2550

Massive change

อืม....มันมีอะไรไม่เข้าท่าหว่ะ
เป็นความคิดแรกที่แว้บเข้ามาในหัวตอนค่ำวันนึงที่กลับมาถึงบ้านแล้วเปิดประตูห้องนอนตัวเองออก
ซ้าย...ตู้ที่เต็มไปด้วยกระดาษอะไรแปะเต็มไปหมด
ขวา... เตียงและด้านข้างที่มีกองหนังสือเป็นกองๆๆๆ เรียงๆๆๆ รกๆๆๆ
หน้า.... โต๊ะทำงาน ชั้นวางของ ลังอุปกรณ์ จักรเย็บผ้าไฟฟ้าและโบราณ
หลัง... ชั้นหนังสือ เต็ม ล้น รก ไม่เป็นหมวด
กลาง.... ของจุกจิกกองตามพื้น
เห็นแล้วเครียด ฮ่าๆ
คงได้เวลาเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ย้ายเตียง ย้ายโต๊ะ โละของที่ควรจะเลิกยึดติดได้แล้วออกไปจากห้อง เพราะมันจับฝุ่นเหลือทน
แบบ งาน เกรดดีเกรดห่วย ที่เคยภูมิใจและเก็บไว้ด้วยความเสียดายหยาดเหงือ และการอดหลับอดนอนทำ...เก็บไว้ทำไม ทิ้งไปเหอะ
ตุ๊กตารับปริญญา ที่คนให้มันคงลืมไปแล้วหล่ะว่าให้มา...ยังใหม่อยู่ เอาไปบริจาคแล้วกัน
เสื้อผ้าที่ไม่ค่อยเคยใส่ คนโน้นนี้ซื้อมาให้ หรือมาจากไหนก็ไม่รู้...จัดการซะ
และอื่นๆอีกมากมาย
นั่งรื้อ ของบางอยากเจอแล้วงง คือจำไม่ได้แล้วว่ามีมันอยู่
การ์ดบางใบที่คนเขียนมาถึง พออ่านแล้วเหมือนเพิ่งเคยอ่านครั้งแรก
ตกใจเจอโน๊ตที่เคยเขียนให้เพื่อนแต่ไม่ถึงมือเจ้าตัว อ่านแล้วอาย มันเห็นตอนนี้คงขำ แล้วสำลักความซึ้งกันตายเลยก็มี
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเอาของออกไปได้ประมาณเจ็ดลังใหญ่ๆ แล้วห้องก็ดูไม่ค่อยจะรกน้อยลงเท่าที่ควร
แต่ว่าตอนนี้ห้องก็สวยงามเรียบร้อย โล่งทั้งห้อง โล่งทั้งใจ กับการละทิ้งของหลายๆอย่างไปได้ซักที
จนกว่าจะรกใหม่แล้วทนไม่ได้อีกที เฮ้อ

วันศุกร์, พฤศจิกายน 30, 2550

.

I say I love you.... I love you not?

I say I hate you... I hate you not?

I say nothing... Isn't there anything?

When I say to you... Do I fool myself?

Words made you drift...

Words made me drunk...

Words Words Words ...

rough

loud

...deceptive

Chooo!

Quote of everyday

I came to your shore as a stranger,
I lived in your house as a guest,
I leave your door as a friend, my earth.
Again My Teacher... Rabindranath Tagore

วันพุธ, พฤศจิกายน 21, 2550

โรงเรียนของหนู

มันอยู่ในรองเท้า
มันอยู่ใต้หมอน
มันยังอยู่แม้เวลานอน
มันอยู่ในขี้ยางลบ
มันอยู่ในโต๊ะและเก้าอี้
มันอยู่ในผงธุลี
มันอยู่ในควันรถ
มันอยู่ในความเมื่อย
มันอยู่ในความงง
แม่ๆ ดูสิ มันอยู่จริงๆ
แล้วแม่จะให้หนูไปหาเอาจากที่ไหนอีก

วันจันทร์, พฤศจิกายน 19, 2550

.

ในที่สุดก็มาถึงสุรินทร์ได้ซักที ก้าวแรกลงจากรถไฟสัมผัสได้เลยว่า คึกคักกว่าปรกติจริงๆ แน่นอนว่าเป็นเพราะงานช้าง มีทั้งฝรั่ง เอเชียมากันตรึม ออกจากสถานี สิ่งแรกที่พบ ก็ไม่ต้องเดาเลย ก็ช้างไง ช้างมากันเต็ม เฮ้อ...คิดถึงตอนเด็กๆจังได้ขี่ช้างไปรอบๆเมือง สิ่งถัดมาที่พบ ก็ไม่ต้องเดาเลย ก็จะอะไร...ขี้ช้างสิครับพี่ เต็มถนน ต้องเดินหลบให้แม่นน่ะ เพราะมันใหญ่กว่าขี้หมาซัก10เท่าได้มั้ง ปุ๋ยชั้นดีทีเดียว มันสะอาดและไม่เหมือนขี้หมาน่ะ และสิ่งที่คนอาจจะไม่เชื่อถ้าไม่เคยได้ดมกลิ่นขี้ช้าง คือ ขี้ช้างเป็น อึที่หอมที่สุดในโลก ถึงจะไม่เคยดมทั้งหมดแต่เราก็ค่อนข้างมั่นใจมากๆเลย กลิ่นหอมหญ้า ฟางและ ดิน ปนๆกันในอึช้าง มันทำให้เราจินตาการไปได้ถึงสภาพชีวิตของช้าง ป่าของช้าง ทุ่งของช้าง ลำธารของช้าง อิสระของช้าง อยากให้ช้างที่เดินอยู่ถนนที่กทม.ได้กลับบ้าน กลับป่า เราทำยังไงกันดีครับเพื่อนๆ เราทำอะไรได้บ้าง (อันนี้คิดจริงจังน่ะ) มาคิดโปรเจกก์กันเถอะ

วันอังคาร, พฤศจิกายน 06, 2550

ลมฝนใจ

I listen to the song of the wind it has no name.
I listen to the song of the wind it has no words.
I listen to the song of the wind and I can see.
The wind is free.
The wind is free.

: a basket of plums

กลอนติดเกาะ

There is only cloud in the sky
Even the sun is too lazy to shine
I take a walk with a little butterfly
But then she has changed her mind
Leave me for jasmine wine
It's okay I really don't mind
Just go on with this simple rhyme
Cause (I pretend) I have plenty of time
Fuzzy wind and Crazy wave has its own charm
In the ocean realm,
Things can never be calm
We are all dancing....time after time

วันอาทิตย์, ตุลาคม 28, 2550

ด้วยลมหายใจแห่งสติ x 3

"Difficulties are not optional,
but suffering is optional."

Brother Phap Hai

จากโปสการ์ดของพี่แนท รีทรีทคราวนี้เค้าเทศน์อะไรกันบ้างข่อยบ่ฮู้เลย เพราะว่าเป็นเด็กโข่งพี่เลี้ยงเด็กเล็กอยู่ตลอดงานภาวนา ดีใจจังที่พี่แนตอุตส่าห์แบ่งปันคำสอนมาให้ทางโปสการ์ด ขอบคุณค่า

นพลักษณ์

ไปนพลักษณ์กะชาวจิตอาสามา แต่ว่าอยู่ได้ไม่ครบสามวันเลย เสียดายจังเพราะอาหารที่สวนแสงอรุณ อร่อยโคตรๆๆๆ แต่แค่วันเดียวก็ไม่ต้องเดาแล้วว่าตัวเองลักษณ์อะไร ฮ่าๆ รู้แล้วเอาไปทำอะไรหนอ ยิ่งไปนั่งคิดว่าคนนั้นลักษณ์นั้นนี้ แล้วเค้าต้องคิดงั้นงี้แน่เลย ก็อย่างที่หญิงว่า ใช้ผิดๆอาจกลายเป็น wrong perceptionไปได้ เอาเป็นว่าแค่รู้ว่าคนเรามันต่างคนต่างที่มา ต่างวิธีคิดและรู้สึก เปิดใจกว้างๆไว้เท่านี้ดีกว่าน่ะ

วันศุกร์, ตุลาคม 26, 2550

.

Be like a flower, blooming without thinking.

วันอังคาร, ตุลาคม 16, 2550

.

ได้รับโปสการ์ดใหม่ๆจากใจเพื่อนมากมาย แทบจะทุกอาทิตย์ ยิ่งได้มายิ่งละอายใจที่ตัวเองดองบล็อคซะงั้นไม่ยอมแบ่งเวลาแสกนโปสการ์ดของเพือ่นๆขึ้นเว็บ thepostcardmaniac ตอนนี้ก็สมควรแก่เวลา อีกซักวันสองวันครับ สัญญ๊า สัญญา

ปล. เซอร์ไพร์สที่ได้โปสการ์ดรูปยอดชายนายเดวิดตรงจาก firenze จากคุณชู๊ท ไปทำอะไรอ่ะแก อิจฉา ขอให้เที่ยวให้หนุกน่ะ ขอบใจมากที่ส่งโปสการ์ดมาให้ และยังประทับใจกับโปสการ์ดของคุณจุฑามาศ เพื่อนผู้ซึ่งไม่รู้จักกันแต่เผอิญผ่านมาเจอ เห็นว่าสะสมโปสการ์ดเลยส่งมาให้ซะงั้น ซาบซึ้งใจมากค่า

วันเสาร์, ตุลาคม 13, 2550

.

A drop of tear squeezes a heart.

For I hurt your bleed.

For you feel my fear.

A stranger becomes a lover.

วันพุธ, ตุลาคม 03, 2550

Through your sadness...therefore I pray

not yours
not mine
nothing

no you
no me
no one


nothing is needed even freedom since it's never been binded

วันอังคาร, ตุลาคม 02, 2550

มาร่วมใจกัน "Car Free Days" เถอะครับ


"Every one of us can do something to protect and care for our planet. We have to live in such a way that a future will be possible for our children and our grandchildren and our own life has to be our message."


Thich Nhat Hanh
sign up for carfreedays
@

วันพฤหัสบดี, กันยายน 27, 2550

Dear friends. let's join the mindfulness activities.

6 - 23 ตุลาคม 2550
กิจกรรมภาวนาตามแนวทางหมู่บ้านพลัมประจำปี 2550 จัดโดย กลุ่มสังฆะแห่งสติกรุงเทพ และ เชียงใหม่ร่วมจัดโดย เลมอนฟาร์ม

ขอเชิญสัมผัสกับประสบการณ์การเจริญสติในชีวิตประจำวัน ตามแนวทางของ ท่านติช นัท ฮันห์ พระมหาเถระนิกายเซน โดยคณะ ธรรมาจารย์ภิกษุภิกษุณี จากสังฆะแห่งหมู่บ้านพลัมประเทศฝรั่งเศสและเวียดนาม ในการภาวนาและแสดงปาฐกถาธรรม ในประเทศไทย เดือนตุลาคม 2550 >> อ่านรายละเอียดได้ที่นี่... www.thaiplumvillage.org
ติดต่อสอบถามรายละเอียดได้ที่ : โทร. 085-318-2938, 085-318-2939
E-mail : awakeningsource@yahoo.com